6841 12 04 2022 08Vanmorgen belde oma al op tijd. Ze kon niet komen, ziek. Helaas, hier kon niemand wat aan doen.
Wij hadden uiteraard gerekend op een handje extra en juist vanmorgen moesten we naar het ziekenhuis voor controles bij de neuroloog.
Papa begon eerst maar bij Geuko en bij het ontbijt besloten we dat papa en Geuko naar het UMCG gingen en mama thuis bleef voor Gijs.
Geuko maakte eerst nog wat huiswerk en dat ging mooi vlot.
Papa en Geuko vertrokken rond 10u naar Groningen. Voor langere afstanden gaan we eigenlijk zelden alleen met Geuko in de bus. I.v.m. de veiligheid kan er het beste iemand naast Geuko zitten (voor toezicht, uitzuigen, ect). Maar Geuko was super stoer, zei tegen ons 'Ach dat komt wel goed' en papa nam extra de tijd, het kwam allemaal goed.
In het ziekenhuis werd Geuko gewogen en gemeten. Bij de neuroloog ook goed nieuws! Uit een aantal controles bleek al snel dat zijn benen sterker waren geworden! Verder alle functies op neurologisch gebied gecontroleerd, gepraat over de operatie de komende maanden.... kortom het was allemaal heel positief. Daarna troffen we kort nog even de psycholoog. Vanuit Utrecht wordt de psycholoog tóch weer ingezet (eigenlijk opnieuw ingezet) voor Geuko omdat wij dat hebben verzocht. Dat wordt vervolgd.
Papa en Geuko haalden uiteraard nog een lekker frikandellen broodje en reden terug naar huis. Tijd om even te chillen was er niet want ze moesten direct door naar fysiotherapie. Lopend die kant op, want dat doet Geuko ook altijd graag met zijn oma. Gelukkig was het ook echt heel mooi weer.
Er werd geoefend met zitten, zonder steun in zijn nek, armen en benen. Die jongen deed zo zijn best! Ondanks dat we lang niet alle hulpmiddelen voor handen hebben (nog) kan de therapeut wel vooruit en roeien met de riemen die we hebben, voorlopig.
Thuis, als of de dag nog niet lang genoeg was, stond de ergotherapeut te wachten. Gelukkig kan zij heel snel inschatten hoe Geuko zich voelt en daar naar handelen. Ze gingen knutselen voor Pasen. Niet te zwaar, maar wel lekker bezig met beide handen.
We hebben ons vandaag echt wel gered, we liepen beide een stapje harder maar.... we hebben oma wel gemist hoor.