6569 23 11 2021 04Zondagavond werden we gebeld voor de kinder thuiszorgorganisatie. O nee dachten we, maar het viel mee. De dienst6571 23 11 2021 06 voor maandag was omgewisseld, er kwam een andere verpleegkundige. Gelukkig maar.
Maandagochtend ging Geuko met veel plezier naar school. Op school ging ook alles goed. Het was wel koud maar gelukkig hebben we een nieuwe jas voor Geuko gescoord. Een lekkere warme. Het is alleen wel erg lastig om een dikkere jas aan te trekken en daar had de verpleegkundige op school ook wat moeite mee. Even wennen en vooral de tijd er voor nemen. Maar ja dat is soms best stom als je naar huis mag en je klasgenoten rennen allemaal vrolijk het plein af om lekker naar huis te gaan.
Geuko kwam een beetje verdrietig uit school daardoor. Mama stelde voor om nog eventjes naar de kersthuisjes te gaan kijken bij de Intratuin en alvast ideetjes op te doen voor kerst. Daar had Geuko wel zin aan en het maakte hem gelukkig weer helemaal vrolijk. Zo zien we hem graag.
Vanmorgen geen verpleegkundige maar wel oma. Gijs ging naar school en oma zorgde ervoor dat Geuko helemaal fris en fruitig in de rolstoel zat. Daarna een lekker ontbijtje en snel aan de slag met het huiswerk. Het was een behoorlijke stapel.
Halverwege stelde Geuko zelf voor om te gaan weanen. Het lukte 8 minuten en daarna nog eens 5,5 minuut. Super knap. Hij gaf zelf al aan dat hij 30 minuten ook wel ziet zitten, míts hij daar wat aan kan verdienen... Dat hij zo gedreven en relaxed is rondom het weanen klinkt ons natuurlijk als muziek in de oren. Een half uur weanen was vandaag simpelweg geen tijd voor. Want tijdens het weanen speelt hij een spelletje met mama en er lag nog best veel huiswerk te wachten. Dus we kozen voor twee kortere periodes en gingen gauw weer verder werken.
Geuko en oma gingen na de lunch weer samen richting fysiotherapie. De therapeut had een beloning voor hem klaar liggen. Want.... vorige week kon hij 1 minuut zelfstandig zitten zonder nekbrace. Maar.... mensen luister goed: Vandaag lukte dat 4 minuten!!! Er werden hier en daar wel weer wat dealtjes gesloten (beloning) maar het lukte wel! Vier minuten zonder nekbrace!
Daarna ging Geuko nog een stuk lopen in zijn loophulp. Hij mag nog rondlopen in de praktijk en aangrenzend verzorgingshuis. Daar belande hij maar zo in een fotoshoot van een paar studenten van de campus. (Uiteraard had papa hiervoor toestemming gegeven). Geuko was voor even model voor een opdracht van hun opleiding. Hij ging mooi rechtop staan en gedroeg zich voorbeeldig, maar natuurlijk.
Thuis stond de ergotherapeut al te wachten en gingen ze lekker kliederen met slijm. Heerlijk even en vooral met beide handen.
Dagen zoals deze hebben wij allemaal echt even nodig. Lichtpuntjes geven hoop. Het laat ons zien dat het nog lang niet klaar is. Geuko geeft het niet op. We zijn zo trots op zijn doorzettingsvermogen en zo verbaasd om zijn verborgen krachten. Ook al gaat het soms even niet, dagen zoals vandaag laten ons zien en beseffen dat hij het nog wél steeds kan. Het zit er nog in! En er komt nog veel meer uit...!