Dag1915Vanmorgen werden we op tijd gebeld door de dokter. Er is een plek voor Geuko dus we mochten komen. Onze verpleegkundige was er gewoon en zorgde ervoor dat Geuko fris en fruitig was en helemaal klaar zat om 11.00 uur. Toen zijn we begonnen met het inpakken van de bus. Het was nog een hele opdracht maar het lukte.
Even voor 14.00 uur kwamen we aan in Utrecht. Het ziekenhuis ligt gelijk aan de snelweg, het scheelt dat we niet Utrecht door moeten.

Nadat we ons hadden aangemeld bij de balie kwam een verpleegkundige van de afdeling (met bagage kar) naar ons toe om te helpen met alle spullen. Het was een hele vriendelijk jonge dame en maakte direct contact met Geuko en Gijs.
Geuko kreeg de hele hoek van een zaaltje tot zijn beschikking waar hij zoals het nu lijkt de enige patiƫnt is.
Nadat we heel veel hebben gepraat konden we de spullen uitpakken en klaar zetten voor de nacht. Ondertussen kwam het CTB langs en ook de revalidatie-arts kwam hallo zeggen, vlak voordat hij een meeting had met de twee artsen van het Kennedy Krieger Institute over Geuko.
Komende nacht blijft alles het zelfde en zal een startpunt zijn. Geuko ligt in de nacht aan de monitor (heartbeat), saturatie meter en sentec meter. Zodat ze morgen alles goed in kaart hebben.

Papa heeft ingechecked bij het Ronald McDonaldhuis en ondertussen kreeg Geuko een heerlijke warme maaltijd onder zijn neus. Rode bietjes, gehaktbal en aardappels. Hij heeft alles opgegeten.
Papa heeft daarna Geuko in zijn bed gelegd en klaar gemaakt voor de nacht. Mama en Gijs zijn vertrokken naar huis. Morgen hebben we vast weer een heel verhaal te delen met jullie.
Het fijne ontvangst en de vriendelijke start van deze opname doet ons heel goed.