5889 08 09 2020 01Geuko kon slecht in slaap komen en werd in de avond nog een paar keer wakker. Hij heeft nog een paracetamol gekregen van ons. Papa bleef langer wakker om hem in de gaten te houden. Pijn in zijn buik bleef en ontlasting kwam maar niet op gang. We hebben de verpleegkundige direct op de hoogte gebracht in de ochtend en ze is rustig gaan opstarten bij Geuko. Hij wilde wél zijn rolstoel in en ontbijt lukte ook. Zelfs begonnen met huiswerk maar al snel werd alles te veel en hij had te veel pijn. Hij raakte direct in paniek toen mama thuis kwam van de apotheek met de klysma's.
Het kon niet langer... Het moest wel. Helaas heeft Geuko dit al veel vaker moeten ondergaan dus hij wíst wat er kwam. Een hele nare middag volgde met veel pijn, paniek, tranen en geschreeuw dat ons door merg en been ging. Wat had die jongen een pijn. Verschrikkelijk. Wat een ellende. Door de pijn werd hij zo misselijk dat hij ook nog eens moest spugen. Hij was helemaal kapot.
Pas in de na middag werd hij wat rustiger en was de verstopping verholpen. Komende dagen zal hij moeten bijkomen en aansterken.. want dit was niet niks.
En wij? Wij hadden weer eens een dag die ons diep raakt, dat we machteloos, verdrietig maar sterk aan zijn bed staan. Alles op de automatische piloot en Geuko zo goed mogelijk helpen. Dat is ons gelukt. We weten immers te dealen met deze 'shit' maar wennen zal het nooit.