5598 19 03 2020 01Vandaag was een fanatieke dag. De verpleegkundige was mooi op tijd en ging aan de slag met Geuko. Medicatie, opfrissen, aankleden en ontbijten.
Na het ontbijt was het weer tijd voor school. Ruim een uur is Geuko geconcentreerd bezig geweest. Soms ging het even moeilijk omdat we ook tussendoor gingen weanen en hij kreeg electro stimulatie. De verpleegkundige van vanmorgen gaat ook regelmatig mee naar school dus weet heel goed wanneer ze kan 'doorpakken' en wanneer er beter even een pauze moet zijn. Geuko zijn broertje heeft ook huiswerk gemaakt. Hij vind het allemaal super interessant wat Geuko doet.
De ochtend vloog voorbij. ‘s Middags besloten we lekker weer naar we buiten te gaan. De zon kwam er zelfs door. Eerst een stukje gewandeld en daarna in de tuin gespeeld. Omdat Gijs nog een beetje moe is van de waterpokken bedacht Geuko dat we maar een kar achter zijn rolstoel moesten maken, waar Gijs in kan chillen en lekker mee kan voor een rondje wandelen. Een kar hebben we niet maar we kwamen nog wel een fietsje tegen die wij aan de wandelwagen hadden toen Gijs een baby was en Geuko peuter. Geuko zelf wist nog dat hij er altijd op zat en nu dus zijn broertje... achter zijn rolstoel.
Er zijn veel mensen die ons vragen hoe het gaat, of we iets nodig hebben en dat er veel aan ons gedacht wordt. We zijn heel blij met deze lieve woorden. Het gaat tot nog toe prima en we zijn trots dat we de week al bijna door zijn, het is morgen al vrijdag. Naast een boodschapje doen, komen wij verder
nergens. Wij vinden het wel steeds riskanter worden om boodschappen te gaan doen. Er zijn zoveel mensen tegelijk in de supermarkt, de 1 let wel op de afspraken, de ander niet.
Vanmiddag werden we verrast met dozen boodschappen voor de deur door een bezorger!!! Geregeld door opa en oma. Het kwam als geroepen en het raakte ons ineens best wel. Wat zitten we met z’n allen toch in een rare situatie.