7191 29 11 2022 01We waren deze blog graag begonnen met een goed bericht over de afgelopen nacht. Helaas, helaas, helaas.... het was dramatisch. Ook mede door het vervelende voorval met de canulewissel hebben we bijna elk uur voorbij zien komen op de wekker. Geuko kon niet in slaap komen. Kwam het ook door Sinterklaas? De beademing? Angsten? Zeg het maar.. wij zijn gesloopt. Alles kost zo veel energie. We voelen ons net twee zombies die de dag proberen door te komen.
Geuko had vanmorgen genoeg energie en was zelfs vrolijk! Hij had veel zin om naar school te gaan. Normaal gesproken werkt hij thuis op dinsdag maar er was een verpleegkundige beschikbaar dus Geuko kon bij het Sinterklaas feestje zijn. Ondanks dat hij soms wel zijn twijfels heeft aan 'het verhaal' zagen we aan zijn gezicht dat hij het spannend en heel leuk vond. In de klas hadden ze surprises voor elkaar gemaakt en Geuko kreeg een hele leuke surprise. Ze hebben er een gezellige ochtend van gemaakt. Na de lunch bleef Geuko thuis en ging de verpleegkundige naar huis. Er was alleen een ochtend dienst geroosterd omdat Geuko ‘s middags therapie had. Gelukkig kwam oma wel in de middag. Mama ging eerst met Geuko weanen. Het lukt hem al bijna 3 weken om langer te weanen. De afspraak is 10 minuten per dag. Lukt het een dag niet dan doen we de dag er na 20 minuten. Of zelfs 30 minuten. (Dat is niet in 1x 30 minuten los maar in stapjes van bijv. 7 min + 13 min). Ondanks al het slaap te kort lukt dit dus ook gewoon.
We merkten wel later in de middag dat Geuko echt moe werd. Hij wilde graag met oma voetbal kijken en in overleg met de ergotherapeut hebben we Geuko met rust gelaten en was er even ruimte om wat achtergrond papieren te regelen.
Na het eten ging Geuko direct naar bed. Duimen jullie mee voor komende nacht?