7104 21 09 2022 01Geuko werd weer mooi op tijd wakker dus de verpleegkundige kon direct aan de slag. Binnen een uur moeten we buiten staan, aangekleed en ontbeten. Dat lukt meestal prima. Tenzij er iets tussen komt. Gelukkig was dat vanmorgen niet het geval. Wel hadden de jongens (zelf uitgekozen) nette kleding aan en deed mama de haren netjes want de schoolfotograaf was er vandaag.
Op de eerdere schoolfoto's hebben we kunnen regelen met de juf dat papa erbij was en Geuko uit de rolstoel tilde. Zodat hij gewoon tussen zijn klasgenoten kon zitten. We hebben een paar keer gevraagd aan Geuko of hij dat weer wilde; 'Neuh, dat hoeft niet hoor'
Tot ineens gisterenavond 'Ik vind het toch wel leuk dat ik uit de rolstoel op de foto kom'
Pff dat was even schakelen... we hadden deze keer niks met de juffen afgesproken, de juffen wisten ook niet wat de planning was van de fotograaf en papa (en mama) hadden ook al andere plannen gemaakt. Normaal gesproken kunnen we heel snel schakelen en krijgen we het alsnog voor elkaar maar voor nu hebben we het gelaten zoals we eerder hadden besproken. Wel vroegen we aan de verpleegkundige of zij er eventueel op wilde toezien dat Geuko in de rolstoel er wel lekker tussen kon zitten. Die zorgen waren helemaal niet nodig want het bleek een hele leuke fotograaf die overal aan had gedacht. Volgens de verpleegkundige (en Geuko) is het een hele mooie groepsfoto geworden. Geuko was zelf uiteindelijk tevreden. Het scheelt ook wel enorm dat de kinderen een stuk groter worden en Geuko zijn rolstoel relatief laag is.
Na school was er nog gelegenheid om op de foto te gaan met de broertjes en zusjes. Geuko wilde dit wel, Gijs niet. Wij volgden Gijs deze keer en kozen niet voor een broertjes foto. Een verplichte glimlach, een 'moetje' vinden wij niet nodig. We kunnen immers altijd nog een foto zelf maken.
Geuko ging met papa naar fysiotherapie toe ‘s middags. Af en toe laat die jongen ons zo versteld staan! Tijdens een oefening met de schouders/armen, zien we ineens beweging in de schouder!! Huh, wat? Heel lichtjes maar toch! Geuko reageert daar heel nonchalant op maar papa en de therapeut waren
enthousiast.
Omdat Geuko zaterdag een verjaardagsfeestje heeft van een vriendje liepen papa en Geuko na therapie nog even het centrum in om een cadeautje te kopen. Ook trakteerde papa Geuko op een lekker ijsje want het ging afgelopen dagen best goed! School, veel huiswerk, goed getraind bij fysiotherapie, ergotherapie weer gehad... dat mag ook best eens beloond worden.