7032 08 08 2022 01Vanmorgen was het eindelijk zo ver, MET VAKANTIE!! Geuko keek er al weken naar uit.
Nadat wij (last minute) toch de mogelijkheid kregen om met vakantie te gaan zijn we gaan zoeken. We hebben in de zoektocht ruim 3x gedacht... ach laat het maar zitten tot dat we een vakantiepark tegen kwamen in Noordwijk met nieuwe vakantie villa's. We boekten en het aftellen kon direct beginnen.
Op de foto's leek het ons wel wat, geen aangepast huisje maar wel rolstoelvriendelijk en een slaapkamer beneden.
Rond 12.30 uur was onze hele bus volgepakt en konden we vertrekken. De reis was lang maar het ging goed. Over de afsluitdijk, door Amsterdam (oeps, afslag gemist) en langs Schiphol. De jongens keken hun ogen uit en hadden het naar hun zin. Pas na 16.30 uur kwamen we aan in Noordwijk. Toen we aan kwamen rijden viel ons gelijk al op dat het huisje aardig wat kleiner was dan op de foto's. Van binnen bleek het ook echt heel klein te zijn. Gelukkig zijn we niet voor 1 gat te vangen en bedachten we om het bed beneden om te draaien zodat er meer ruimte voor Geuko en de beademing kwam. Geuko kan nauwelijks zijn kamer in rijden maar hij deed zó voorzichtig... echt heel knap van hem.
Omdat we al later waren dan gedacht hebben we onze spullen in het huis gezet en zijn we vrijwel direct weer vertrokken naar het strand! Nog geen 15 minuten lopen en we zaten lekker op het terras van een strand paviljoen met een wijntje, biertje, cola en burgers met patat. Geuko en mama bleven nog even langer op het terras zitten met een drankje en papa, Gijs en de hondjes gingen het strand op. Geuko kan zelf ook een heel eind het strand op dankzij een betonnen pad tot halverwege het strand. De zon was fel en het waaide behoorlijk maar we hoorden Geuko niet. Hij genoot, wij genoten. Wat was dit een fijn momentje samen.
Pas rond 21 uur waren we terug in het huisje en moesten we de 'boel' nog installeren. Geuko en Gijs wilden bij elkaar slapen en dat mocht (onder een aantal afspraken) van ons. Dat werd natuurlijk eerst een flink feestje maar al snel vielen ze in slaap.
We waren van te voren behoorlijk gespannen en wilden absoluut niks vergeten (voor Geuko). Ook hebben we uiteraard onze laatste vakantie nog vers in ons geheugen waar Geuko midden in de nacht afgevoerd moest worden met een Duitse Ambulance (in de Harz).
Tot nog toe lijkt het er op dat we niks belangrijks zijn vergeten. Het blijft hard werken voor ons. Dus we moeten ook echt ons best doen om hiervan te genieten en alles een beetje los te laten.
Morgen hebben we een leuk uitje gepland waar we jullie graag weer over vertellen.