6981 30 06 2022 01Donderdag ochtend had Geuko een afspraak in Haren voor zijn nekbrace. Voor de zoveelste keer naar Haren. Zonder enige hoop, eerlijk gezegd. Nog steeds is de brave NIET klaar. Op 12 juli 'mogen' we weer heen. Dit is in de vakantie van ons contactpersoon (onze man bij OIM/Orthin) dan wordt het als het goed is afgemaakt. Als we dat niet de 12de doen moeten wij 7 weken wachten.
Waarom het zolang duurt? Zijn verklaring is dat dit de eerste keer is dat er op deze nieuwe manier wordt gewerkt in Haren.
Hij scant in, het wordt naar Leeuwarden gestuurd daar wordt het gemaakt en ingetekend maar ons contactpersoon kan verder niet aansturen wat dus voorheen wel was. De voorkant los past perfect maar de achterkant los van de voorkant, niet. Samengevoegd is de voorkant te hoog, waardoor de voorkant 5 centimeter van zijn borst af staat.
Hopelijk dan de 12de klaar. Alleen gaan we helemaal nergens meer van uit.
Het was erg warm en alles duurde natuurlijk langer dan verwacht. Geuko was er poepieflauw van, hij had dorst en honger. Dus thuis direct maar lunchen en chillen. Geuko had zelfs geen zin om lekker een beetje bij het zwembad te spelen. Wél had hij de weersverwachting in de gaten en het zou gaan onweren! Bijna van minuut tot minuut heeft hij alles in de gaten gehouden. Een enorme bui zou langs Winschoten trekken maar omdat onweersbuien zo onvoorspelbaar zijn gebeurde juist wat Geuko graag wilde: de bui trok recht over ons. Geuko bleef buiten, keek in de lucht en gaf live verslag. Zo mooi om hem te zien genieten en het interesseert hem écht!
We zijn lekker gaan eten en de volgende bui werd al gespot op de radar. Wel laat in de avond maar dat maakte hem niks uit, hij wilde wakker blijven en kijken naar de flitsen. We spraken af dat we dat dan wel vanuit bed deden en ja hoor... even na 22.00 uur kregen we weer de volle laag. Veel onweer, flitsen, plensbuien. Hij kon zijn lol niet op en lag te gieren in bed van plezier.
Toen de bui voorbij was viel hij ook vrij snel in slaap.